Akiane Kramarik

Zij is een meisje van 12 jaar, die schildert, dicht en componeert.

Niemand gaf haar les; " God leerde mij", zegt ze.

Akiane is volledig autodidact. Ze heeft nooit schilderles gehad. “God is mijn leraar.

Ik werk graag zelfstandig, zonder afgeleid te worden en leer van mijn eigen fouten.

Ik sta ’s morgens om vijf uur op om te kunnen schilderen wanneer het nog stil is in huis, voordat mijn drie broers beneden komen.”

“Hard werken, studeren en goed observeren”,

zo verklaart ze haar gave.

“Toen ik vier was kreeg ik visioenen van de hemel en voelde ik de drang om te tekenen.

Ik vond het leuk om in m’n eentje te werken. Ik tekende veel portretten uit m’n hoofd. Toen ik zes was begon ik met pastel, op m’n zevende kreeg ik m’n eerste acrylverf en op m’n achtste was ik klaar voor olieverf.”

Niet alleen haar kunstzinnigheid is toen ontloken, ook haar spiritualiteit”, vertelt Akianes moeder, Forelli Kramarik.

“We waren een niet-gelovig gezin.

We baden niet samen, hadden ‘t nooit over God en gingen niet naar de kerk.

Tot Akiane op haar vierde ineens over God en haar visioenen begon. Door onze gesprekken en door haar kunst heeft ze ons als gezin bij God gebracht.”

Akiane is ervan overtuigd dat God haar leidt om andere gezinnen bij Hem te brengen.

“Ik geloof dat iedereen een talent heeft dat ontwikkeld moet worden om anderen te kunnen helpen.

Als we van elkaar houden en als gelovige mensen leven, elke dag, elk uur, dan is dit het grootste geschenk dat we aan Hem kunnen geven.

God heeft alles en zit nergens op te wachten,

behalve op onze liefde.” 

Moeder Forelli: “Gedurende haar eerste vijf levensjaren begon ze prompt te huilen of te klagen zodra er muziek werd gespeeld. Niemand wist waarom. Op een avond toen ik moedeloos zat te snikken, kwam Akiane bij me. ‘Mammie, alsjeblieft. Niet huilen. Het spijt me dat ik zo doe, maar de muziek in de hemel is mooier dan hier. Deze muziek doet pijn aan m’n hoofd en oren, maar hemelse muziek is altijd rustig en prachtig.’ Pas toen ze ouder werd voelde ze zich meer op haar gemak bij de melodieën die ze om zich heen hoorde.”

Zo jong en dan al zoveel talent.Hoe vindt ze dat?

“God vond dat ik er klaar voor was. Het was Zijn timing.”

Wat schildert ze het liefst?

“Gezichten. Wanneer we geboren worden is het eerste wat we zien het gezicht van een moeder, vader, zuster of broer. We kunnen leven zonder een landschap of dier te zien, maar we zijn niet gelukkig zonder gezichten te zien of aan te raken.”

Wat doet ze in haar vrije tijd?

“Hmm… al mijn tijd is vrij. Al mijn tijd is een geschenk en ik besteed elke dag zo goed

mogelijk. Met kunst en poëzie, anderen helpen, pianospelen, schaken, trampoline springen of

spelen met mijn broertjes en mijn hondjes.”

Een advies voor andere kinderen?

“Leef voor anderen, luister naar God en trek je af en toe terug op een stil plekje.”