Woorden van Anselm Grün , die  ook zo  vanuit mijn hart spreekt.

Als ik vanuit het oogpunt van mijn persoonlijke levensgeschiedenis doorloop, sluit ik mijn ogen niet voor de donkere tijden.

Maar zie ik de moeilijke situaties in een ander licht.

Ook toen heeft God grote dingen aan mij gedaan, want Hij heeft mij door angst en nood, door wanhoop en duisternis, door eenzaamheid en leegte geleid.

En ik merk dat het niet vanzelfsprekend is dat ik nog in leven ben, dat ik gezond ben, dat ik creatief ben, dat ik plezier heb in het leven, dat ik iets tot stand kan brengen, dat mijn woorden anderen raken, dat ik vrede in mijn hart ervaar, dat het zoeken naar God me levend houdt.

God schenkt mij zijn barmhartigheid. Hij voelt met mij mee. Hij veroordeelt mij niet als ik mezelf zo onbarmhartig mijn fouten verwijt.

Hij heeft mijn hoogmoed “uiteengeslagen” door mij steeds weer met onmacht te confronteren.

Hij vernietigt mijn trots wanneer ik me boven anderen verhef en me in illusies koester.

Hij werpt het machtige ego in mij van de troon, dat zich daar graag wil vestigen en dat me van het ware leven isoleert omdat het alleen aan zichzelf denkt en zich aan zijn troon vastklampt.

Hij brengt het arme in me tot aanzien. Dat wat ik in mij het liefst verstop, blijkt mijn eigenlijke rijkdom te zijn, als een bron van creativiteit en schoonheid.

Hij verhoogt het lage in mij. Hij keert het onderste boven. Daar waar ik ten einde raad was, mislukt machteloos, daar heeft Hij mij opgericht. Hij heeft mijn maatstaven door elkaar geschud. Dat heeft mij goed gedaan, daardoor is er iets nieuws in mij tot leven gewekt. 

Hij voorziet de honger van mij van zijn gaven. Hij stilt mijn honger naar liefde en leven.

Maar daar waar ik denk dat ik rijk ben, waar ik meen dat ik alles heb, daar laat Hij mij leeg weggaan, daar laat Hij mij zien dat mijn handen leeg zijn, dat ik niets heb om me op te beroemen.

God heeft me steeds weer opgevangen als ik viel. Hij heeft me opgericht toen ik de moed liet varen. Hij heeft me in zijn handen gedragen en me als zijn kind aangenomen, onvoorwaardelijk aangenomen, zoals ik ben. Dat heeft Hij gedaan omdat Hij aan zijn barmhartigheid denkt, omdat Hij met mij meevoelt, omdat Hij hart voor me heeft.